Μια συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στη Βουλή έφερε νέα αποκαλυπτήρια, αυτή τη φορά για τους servicers. Συγκεκριμένα, προκύπτει ότι, ύστερα από τη δικαίωση στον Αρειο Πάγο των δανειοληπτών του νόμου Κατσέλη, ανοίγει ο δρόμος για την πρόωρη -όσον αφορά τον χρόνο εκδήλωσής της- κατάπτωση εγγυήσεων του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αποκαλυφθούν όσα η κυβέρνηση «έσπρωξε κάτω από το χαλί» με τον νόμο για τον «Ηρακλή» - ελπίζοντας προφανώς ότι θα «σκάσουν» στα χέρια άλλου μετά τις επόμενες εκλογές ή θα τα διαχειριστεί η ίδια αλλά με την άνεση της τρίτης τετραετίας…

Κατάπτωση εγγυήσεων

Οταν η κυβέρνηση ψήφισε τον νόμο του «Ηρακλή» που παρείχε εγγυήσεις του Δημοσίου για να απαλλάξει τις τράπεζες από τον τρομερό όγκο των «κόκκινων» δανείων τους, που ξεπερνούσε τα 90 δισ. ευρώ, γεγονός που τις καθιστούσε ουσιαστικά χρεοκοπημένες, ισχυρίστηκε το αδιανόητο: ότι αυτό θα γινόταν χωρίς να… ανοίξει μύτη. Οτι δηλαδή ένας τέτοιος τρομερός όγκος μη εξυπηρετούμενων δανείων θα εξαφανιζόταν ως διά μαγείας χωρίς να καταπέσουν οι εγγυήσεις του Δημοσίου, δηλαδή χωρίς να πληρώσουν τις τράπεζες και τα funds οι Ελληνες φορολογούμενοι.

Για να «τεκμηριώσουν» αυτόν τον ισχυρισμό, υποχρέωσαν τους servicers που ανέλαβαν για λογαριασμό των funds τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων από τα οποία απαλλάχτηκαν οι τράπεζες, να εγγράψουν στα business plans τους πολύ υψηλά ποσοστά ανάκτησης. Ποσοστά ανάκτησης επί της ονομαστικής αξίας των «κόκκινων» δανείων πάνω από 75% ή και πάνω από 80%. Ωστόσο, τέτοια ποσοστά ανάκτησης είναι αδιανόητα, έξω από κάθε ανάλογη διεθνή εμπειρία και πλησιάζουν το στάτους πράσινων και όχι «κόκκινων» δανείων.

Με βάση τη διεθνή εμπειρία, εξάλλου, και για να είναι πειστικός προς τις αγορές χρέους, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) έχει «παραδεχτεί» καταπτώσεις εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου στο 50% του συνόλου των εγγυήσεων.

Τα υψηλά ποσοστά ανάκτησης στα business plans των servicers, μεταξύ άλλων, προέβλεπαν και υψηλά ποσοστά εσόδων από εκτέλεση πλειστηριασμών. Επειδή όμως σε αυτή τη χώρα εξακολουθούν να γίνονται εκλογές κάθε τετραετία και οι προεκλογικές περίοδοι είναι μακρές, δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα ευκαιρία για μαζικούς πλειστηριασμούς. Επιπλέον, στην αγορά των πλειστηριασμών επήλθε γρήγορα κορεσμός - απλώς έβγαιναν άγονοι. Τέλος, οι Ελληνες δανειολήπτες έχουν νομικά μέσα για να μεταθέτουν χρονικά το μοιραίο (προσφυγές, ανακοπές κ.λπ.).

Γίνεται λοιπόν φανερό γιατί η κυβέρνηση αρνείται να δώσει στη δημοσιότητα τα business plans των servicers: διότι θα αποκαλυφθεί ότι ο «Ηρακλής» είχε χτιστεί πάνω στην ψεύτικη διαβεβαίωση ότι το Ελληνικό Δημόσιο και οι Ελληνες φορολογούμενοι δεν θα επιβαρυνθούν ξανά για χάρη των τραπεζών και των funds, υπόθεση που έρχεται η ώρα να χρεοκοπήσει…

Θρυαλλίδα

Ολα ήταν «κανονισμένα», αλλά εδώ και καιρό τα business plans των servicers δεν πήγαιναν καλά, γνώριζαν μεγάλες αποκλίσεις σε σχέση με τους στόχους. Με την απόφαση του Αρείου Πάγου και ιδιαίτερα με τον κίνδυνο αναδρομικών απωλειών εξαιτίας νέων προσφυγών, πιέζονται ακόμα περισσότερο. Οι απαντήσεις του Θάνου Πετραλιά στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Παππά, κατά τη διάρκεια της συζήτησης της επίκαιρης ερώτησης του δεύτερου στη Βουλή, αποπνέουν ακριβώς αυτόν τον φόβο: ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου θα φέρει πιο κοντά την αναπόφευκτη κατάπτωση των εγγυήσεων του Δημοσίου, γεγονός που θα πλήξει σε προεκλογικό χρόνο το πολιτικό προφίλ της κυβέρνησης.

Ακατάσχετο

Καθώς αυτή η υπόθεση «ανακινείται» και είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει κρίσιμο στοιχείο του δημόσιου διαλόγου μέχρι τις εκλογές, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε την απίστευτη ρύθμιση που προώθησε η κυβέρνηση το 2023 για το ακατάσχετο λογαριασμών των servicers!

Η ρύθμιση περιέχεται στον νόμο 5072/2023, που στο άρθρο 7 προβλέπει τη δυνατότητα των servicers να εισπράττουν και κατέχουν χρηματικά ποσά από δανειολήπτες (μεταξύ άλλων και από πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης - πλειστηριασμούς κ.λπ.), τα οποία θα τοποθετούνται σε λογαριασμό με αποκλειστικό προορισμό τα funds που έχουν εξαγοράσει τα «κόκκινα» δάνεια.

Ως εδώ πρόκειται για ενσωμάτωση σχετικής ευρωπαϊκής Οδηγίας. Ομως στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του νόμου προβλέπεται:

«Ο λογαριασμός της περ. α) της παρ. 2 είναι ανεκχώρητος και ακατάσχετος έναντι οποιουδήποτε τρίτου μέρους πλην του αγοραστή πιστώσεων, περιλαμβανομένου και του Δημοσίου και του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), δεν υπάγεται στην πτωχευτική περιουσία σε περίπτωση πτώχευσης του διαχειριστή πιστώσεων, και το σύνολο του ποσού που είναι κατατεθειμένο σε αυτόν αποδίδεται στον διαχειριστή πιστώσεων»!

Πρόκειται για απίστευτη και μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο απόφαση, καθώς οι servicers τίθενται υπεράνω των νόμων και υπεράνω των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου και του ΕΦΚΑ, αναδεικνύοντας την Ελλάδα σε χρηματοπιστωτική «μπανανία»!

Τώρα έρχεται και η κάλυψη παράνομων απαιτήσεων των servicers με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων…