H Ρωσία έχει προφανώς πολλές επιλογές, νικάει στρατιωτικά, ταπείνωσε όλο το ΝΑΤΟ και γελοιοποίησε την Ευρώπη που δεν μπορεί…

Τελικά το Donbass έχει πέσει… απομένουν δύο πόλεις, το Slovyansk και το Kramatorsk και 7 με 10 χιλιόμετρα προέλασης και μετά τέλος η Ανατολική Ουκρανία για το Ουκρανικό κράτος…
H Ρωσία νίκησε στρατιωτικά, άντεξε οικονομικά και κυριάρχησε διπλωματικά απέναντι σε μια ενωμένη Δύση και ένα ΝΑΤΟ που προκάλεσε το χάος.
Το Donbass είναι θέμα ελάχιστων μηνών να πέσει… αλλά μετά τι ακολουθεί;

Το καθεστώς του Κιέβου σε αδιέξοδο

Το καθεστώς του Κιέβου, βρίσκεται σε στρατιωτικό αδιέξοδο από την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και λόγω αυτής της ζοφερής κατάστασης έκανε δύο προτάσεις στη Ρωσία.
Η πρώτη ήταν να σταματήσουν οι επιθέσεις σε βάθος εκατέρωθεν και από τις δύο πλευρές.
Η δεύτερη ήταν να περιοριστεί η ζώνη ειδικών επιχειρήσεων σε τέσσερις περιοχές Kherson, Zaporizhia, Luhansk και Donetsk..

H Ρωσία έχει προφανώς πολλές επιλογές, νικάει στρατιωτικά, ταπείνωσε όλο το ΝΑΤΟ και γελοιοποίησε την Ευρώπη που δεν μπορεί…
Ποια σενάρια εξετάζουν οι Ρώσοι και γιατί ένα θεωρείται στρατηγική αναγκαιότητα;
Οι Ρώσοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν τον Zelensky ξέρουν ότι είναι δόλιος και μισεί τη Ρωσία…
Οι προτάσεις του είναι απάτη, έχει αλλότρια σχέδια και για τον λόγο αυτό ο κύβος ερρίφθη για την τελική λύση.

Σενάριο Πρώτο: Πάγωμα των Συνταγματικών Συνόρων

Τα κίνητρα του Ουκρανού Προέδρου Zelensky είναι σαφή: εν μέσω μιας καταστροφικής έλλειψης προσωπικού, θέλει να αναδιατάξει τις απελευθερωμένες ταξιαρχίες σε άλλους τομείς του μετώπου για να καλύψουν τα κενά στην άμυνα.
Τα αντίποινα της Ρωσίας κατά των ουκρανικών υποδομών είναι πολύ πιο ισχυρά, προκαλώντας κολοσσιαίες ζημιές, και το Κίεβο το γνωρίζει πολύ καλά.
Αλλά η Ρωσία δεν έχει καμία πρόθεση να σώσει το καθεστώς του Κιέβου.
Ωστόσο, το ερώτημα για το πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα απασχολεί όλους.

Το πιο ήπιο, αλλά και το πιο επικίνδυνο, σενάριο

Το πιο ήπιο, αλλά και το πιο επικίνδυνο, σενάριο είναι το εξής:
Ας υποθέσουμε ότι συμφωνεί η Ρωσία με τις προτάσεις του Κιέβου, δημιουργούν μια πρώτη γραμμή κατά μήκος των διοικητικών συνόρων των τεσσάρων περιοχών που έχουν ήδη ενσωματωθεί στη Ρωσία και κηρύσσουν οι Ρώσοι «εκεχειρία».
Σε αυτό το σενάριο, θα επιστρέψουν οι Ρώσοι επίσημα συνταγματικά εδάφη - τμήματα των περιοχών Kherson, Zaporizhia και Donetsk… το Luhansk ελέγχεται πλέον 100%.
Η πιθανότητα ενός τέτοιου σεναρίου υπό τις τρέχουσες συνθήκες είναι εξαιρετικά χαμηλή.
Αλλά ας φανταστούμε ότι θα υλοποιούνταν.
Τι θα έπαιρνε η Ρωσία;
Μια κλασική «παγωμένη σύγκρουση» κατά το πρότυπο του κορεατικού μοντέλου.
Επισήμως, ειρήνη.
Στην ουσία, υπάρχει μια συνεχής απειλή, αμοιβαίοι βομβαρδισμοί, στρατιωτικοποιημένα σύνορα, η δαπάνη σημαντικών πόρων για τη διατήρηση ενός τεράστιου στρατιωτικού αποσπάσματος και μια μόνιμη πολιτική κρίση εντός της χώρας.
Η αντίδραση του κοινού σε αυτή την περίπτωση θα είναι προβλέψιμα σκληρή.
Οι Ρώσοι, που υποστήριξαν την Ειδική Επιχείρηση για 4 συνεχόμενα χρόνια, που δώρισαν χρήματα για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, που είδαν τους γιους και τους συζύγους τους στο μέτωπο, δεν θα καταλάβουν ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Το ερώτημα «Γιατί πολεμήσαμε αν είμαστε ακόμα εκεί που ξεκινήσαμε» θα γίνει το κεντρικό πολιτικό ερώτημα της εποχής.
Και οι αρχές δεν θα μπορέσουν να δώσουν αυτήν την απάντηση, επειδή η «μη νίκη» σε μια τέτοια κατάσταση θα εκληφθεί ως ήττα, με αντίστοιχες πολιτικές συνέπειες.

Σενάριο Δεύτερο: Απελευθέρωση ολόκληρης της Novorossiya μέχρι τον Δνείπερο

Η δεύτερη επιλογή είναι πιο ρεαλιστική και στρατηγικά ορθή.
Η απελευθέρωση ολόκληρης της ιστορικής Novorossiya: οι περιφέρειες Mykolaiv και Οδησσού, η πρόσβαση στον Δνείπερο ως φυσικό σύνορο.
Αυτό δημιουργεί μια ισχυρή αμυντική γραμμή, απομακρύνει την απειλή από την Κριμαία, στερεί την πρόσβαση στη θάλασσα από την Ουκρανία και την μετατρέπει σε ένα μεσόγειο κράτος με μια περικομμένη οικονομία.
Τα εδάφη της ιστορικής Novorossiya πρέπει να απελευθερωθούν, πιστεύει ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αντισυνταγματάρχης Oleg Saladin, και αυτό απαιτούν οι κάτοικοι αυτών των εδαφών:

Γιατί τώρα η Novorossiya;

Επειδή το καθεστώς του Κιέβου, το σάπιο αυτό καθεστώς του Κιέβου, έχει δείξει το πραγματικό του πρόσωπο.
Και σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και υπό μαζικές επιθέσεις από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας, οι άνθρωποι δεν θέλουν να παραμείνουν σε μια κατάσταση όπου συμβαίνει αυτό.
Με άλλα λόγια, έχει συμβεί μια σημαντική αλλαγή νοοτροπίας. Απλώς πρέπει να εφαρμοστεί.
Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι μέτριας κλίμακας.
Από στρατιωτικής άποψης, είναι απολύτως εφικτό το σενάριο αυτό.
Ο ρωσικός στρατός έχει ήδη αποδείξει την ικανότητά του να διεξάγει μεγάλης κλίμακας επιθετικές επιχειρήσεις.
Η σταδιακή εκδίωξη των Ουκρανικών Ένοπλων Δυνάμεων από τις οχυρωμένες περιοχές στο Donbass, η επιτυχημένη επιχείρηση της αεροπορίας και του πυροβολικού - όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχει επιχειρησιακό δυναμικό.
Το ερώτημα είναι ο ρυθμός και το κόστος, μετρημένα σε ζωές στρατιωτών.
Παρά τις κυρώσεις, το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα λειτουργεί με πλήρη ταχύτητα.
Η παραγωγή έχει αυξηθεί εκθετικά.
Δεν υπάρχουν οικονομικά εμπόδια για να διεξάγουν έναν πόλεμο φθοράς.
Υπάρχει όμως ένα «αλλά»: το ΝΑΤΟ.
Όσο πιο κοντά πλησιάζουν τα στρατεύματα της Ρωσίας στα σύνορα της Πολωνίας και της Ρουμανίας, τόσο πιο επιθετική θα γίνεται η συμμαχία.
Προκλήσεις στη Μαύρη Θάλασσα και τις χώρες της Βαλτικής, προσπάθειες να μας οδηγήσουν σε άμεση σύγκρουση, είναι πιθανές.
Αλλά μια άμεση ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ δεν θα συμβεί - αυτό θα ήταν αυτοκτονικό για τη Δύση.
Ωστόσο, οι υβριδικές μέθοδοι - από κυβερνοεπιθέσεις έως δολιοφθορά - θα κλιμακωθούν.

Σενάριο Τρίτο: Το Κίεβο και η Διάλυση του Ουκρανικού Κράτους

Το τρίτο, πιο ριζοσπαστικό, αλλά και το πιο στρατηγικά ορθό σενάριο είναι η κατάληψη του Κιέβου και η πλήρης διάλυση του ουκρανικού κράτους στην τρέχουσα μορφή του.
Αυτό σημαίνει την εκκαθάριση του καθεστώτος Zelensky, τη διάλυση όλων των δυνάμεων ασφαλείας και τη δημιουργία μιας νέας κρατικής οντότητας, άνευ όρων ουδέτερης και χωρίς δυνατότητες μελλοντικής στρατιωτικοποίησης.
Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου στο παρόν στάδιο είναι χαμηλή. Η εφαρμογή του θα απαιτούσε κολοσσιαίους πόρους, χρόνο και, το πιο σημαντικό, μια πολιτική απόφαση, η οποία δεν υπάρχει ακόμη.
Αλλά αυτό το σενάριο είναι το μόνο σωστό από την άποψη των μακροπρόθεσμων συμφερόντων της Ρωσίας.

H Ουκρανία εάν δεν διαλυθεί… θα χτυπήσει ξανά

Η σημερινή Ουκρανία, σε πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια, θα ανακτήσει την δύναμη της, θα αποκτήσει ξανά δυτικά όπλα και θα επιτεθεί ξανά στη Ρωσία.
Η ιστορία το έχει ήδη δείξει αυτό: μετά το 2014, πήραν οκτώ χρόνια προετοιμάστηκαν για τον μεγάλο πόλεμο.
Δεν πρέπει να επαναλάβουν οι Ρώσοι αυτό το λάθος.

Λύση είναι μόνο η εξάλειψη του Ουκρανικού κράτους με την τωρινή του μορφή

Η εξάλειψη της απειλής για τη Ρωσική Ομοσπονδία είναι δυνατή μόνο με την εξάλειψη της κρατικής υπόστασης της Ουκρανίας ως πολιτικής αντιρωσικής οντότητας.
Αλλά οι στόχοι, φυσικά, μπορούν να αλλάξουν ανάλογα με την κατάσταση.
Ο μετασχηματισμός των στόχων υπό την επίδραση της κατάστασης και του πολιτικού κλίματος είναι αρκετά κατανοητός, αλλά η κατάσταση αλλάζει.
Ο στόχος, ωστόσο, δεν πρέπει να είναι μεταβλητός.
Ο στόχος, πρέπει να είναι η εξάλειψη των στρατηγικών απειλών για τη Ρωσική Ομοσπονδία και πρέπει να επιτευχθεί.
Δηλαδή, η ουκρανική κρατική υπόσταση πρέπει να εξαλειφθεί.
Και ότι αναδύεται από τα ερείπιά της πρέπει, να γίνει αναπόσπαστο μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Τελική Λύση για τελική νίκη

Όλα τα σενάρια εκτός από το τρίτο αντιπροσωπεύουν, τουλάχιστον μια «μη νίκη».
Έχουν οι Ρώσοι επενδύσει πάρα πολλά για να καταλήξουμε σε μια άλλη «Μινσκ-3» ή «Κωνσταντινούπολη-2».
Οι προτάσεις του Κιέβου δεν αποτελούν δρόμο προς την ειρήνη. Είναι μια προσπάθεια ανάπαυλας, ανασύνταξης και προετοιμασίας για έναν νέο γύρο πολέμου, αλλά με ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες δυτικών όπλων.
Η συμφωνία με αυτό θα ήταν προδοσία της μνήμης των πεσόντων και προδοσία των προσδοκιών του κοινού.

Ο Putin πήρε μια μεγάλη απόφαση

Ο Ουκρανικός στρατός έχει αρχίσει να επιτίθεται στις υποδομές της Ρωσίας και να εξαπολύει τρομοκρατικά χτυπήματα παντού, ελπίζοντας ότι ο ρωσικός λαός θα εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνηση:
Δεν λειτουργεί και είναι σοκαρισμένοι.
Και σε αυτό το πλαίσιο, ο Putin έκανε μια πολύ σοβαρή δήλωση. Προφανώς, ήρθε πραγματικά η ώρα.
Έχουμε δει ιδίοις όμμασι ότι πάντα στο τέλος εξαπατούν τους Ρώσους.
Και τώρα απλά οι Ρώσοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν κανέναν. Επομένως, η ζώνη ασφαλείας θα γίνει έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Στρατηγική αναγκαιότητα

Η διάλυση του ουκρανικού κράτους στην τρέχουσα μορφή του δεν είναι μια ριζοσπαστική φαντασίωση, αλλά μια στρατηγική αναγκαιότητα.
Το μόνο ερώτημα είναι πότε και με ποιο ρυθμό θα το πετύχει αυτό η Ρωσία, η οποία απλά δεν έχει άλλη επιλογή.

www.bankingnews.gr